Ben je een lezer of een luisteraar?

Een lezer leert het makkelijkst door het lezen van artikelen en boeken.  Een luisteraar neemt informatie het beste op door de informatie te horen door bijvoorbeeld een cd, podcast, presentatie. De vraag is of je dit van jezelf weet. Dat is namelijk vrij belangrijk. 

Beroemd voorbeeld is president Dwight Eisenhower. Hij was een lezer, maar wist dat niet. Als generaal in het leger kreeg hij voortdurend geschreven teksten die hem informeerde over de stand van zaken. Ook de vragen van journalisten kreeg hij vantevoren te zien waardoor hij zich goed kon voorbereiden. Dat werkte goed, want hij was een lezer.

Toen hij president werd ging het mis. Nu moest hij journalisten onvoorbereid te woord staan. Hij moest luisteren naar de vragen en direct een antwoord formuleren. Dat ging hem aanzienlijk slechter af. Had hij geweten dat hij een lezer was, dan had het het anders kunnen organiseren.

Een ander beroemd voorbeeld is president Lyndon Johnson. Hij was een natuurlijke luisteraar. Al improviserend journalisten te woord staan was geen enkel probleem. Hij wist dat echter ook niet. Als opvolger van Kennedy nam hij diens staf over. En Kennedy was een lezer. Hij had mensen om zich heen verzameld die hem voornamleijk geschreven teksten voorschotelden. Die methode werkte bij Jonson totaal niet. Hij had, als geboren luisteraar, veel meer baat gehad bij discussies met de mensen om hem heen, voordat hij iets las. 

Het is dus van groot belang om te weten wat je bent. Slechts weinigen zijjn het allebei. Hoe kom je erachter? Het helpt om jezelf enkele vragen te stellen. Hou je ervan om notities te maken? Studeer je alleen of liever in een groep? Herinner je meer van de boeken dan het college van de professor?  Hoe bevalt een luisterboek? 

De meeste managers zijn luisteraars. Wil je zijn aandacht krijgen, stuur dan geen mail maar loop langs. Een luisteraar heeft liever mondeling contact, bij voorkeur met een fysieke ontmoeting.